تبلیغات
حضرت علی اکبر علیه السلام - حضرت علی اكبرعلیه السلام مؤذّن كربلا
 
حضرت علی اکبر علیه السلام

حضرت علی اكبرعلیه السلام مؤذّن  كربلا



یكی از شعارهای مهم دین مقدس
اسلام،  اذان است. اذان روح و ریحان در كالبد جامعه بشری می‌دمد. خانواده و
جامعه‌ای كه  فرهنگ اذان در او زنده و پاینده باشد، دچار لغزش‌ها و افكار ناپسند
نمی‌شود. اقامه  اذان مربوط به دسته یا فردی به تنهایی نیست بلكه فرهنگ اذان فرهنگی
فردی، اجتماعی،  خانوادگی بوده و اسلام سفارش می‌كند اذان گفتن را در هیچ حالی ترك
نكنید.
بنابراین برای حفظ اذان، وجود مقدس علی بن ابی طالب‌علیه السلام، 25 سال
در خانه نشست و در این راه، چه خون دل‌هایی كه به او دادند و بالاخره در محراب
مسجد  كوفه در اقامه همین راه، به شهادت رسید. امام حسن‌علیه السلام برای حفظ اذان
و  فرهنگ آن صلح نمود، و امام حسین‌علیه السلام نیز برای حفظ آن قیام كرد.
حجاج
بن  مسروق، موذن كاروان حسینی افتخار داشت در حضور امام زمان خویش و برای جماعتی
اذان  بگوید كه در آن جماعت، شخصیت‌هایی مانند: حضرت عباس بن علی، علی اكبر، قاسم
بن حسن،  عون و جعفر، حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه، زهیر بن قین و بریر حضور
دارند. در روز  عاشورا اقامه نماز و اذان در راس همه امور بود؛ چه اینكه نماز عروج
ملكوتی و معراج  انسان است.
نقل می‌كنند: وجود مقدس امام حسین‌علیه السلام در
ظهر عاشورا دستور  داد حضرت علی اكبرعلیه السلام اذان بگوید.(42) صوت اذان حضرت علی
اكبرعلیه السلام،  صوت رسول الله‌صلی الله علیه وآله است، وجود او به فرموده خود
امام حسین‌علیه  السلام، از لحاظ خلق، خلق و منطق شبیه وجود رسول الله بوده
است.
اما در اینكه در  ظهر عاشورا، حضرت علی اكبرعلیه السلام موذن بوده رازی
نهفته و فلسفه عمیقی دارد. فلسفه آن چیست؟ آیا غیر از این است كه با اذان شبه
مصطفی، وجدان خفته آن ناآگاهان  بیدار شود؟ شما بنگرید! جمعیتی حداكثر بالغ بر یكصد
و بیست هزار نفر و حداقل سی  هزار نفر در كربلا جمع شده‌اند، اینها می‌خواهند چه
كنند؟ آیا هدف آنها دین و  خداخواهی بود یا تخریب دین؟! كدام؟! اینها مردمانی بودند
تازه مسلمان و اكثر آنها  جوان، جوانانی كه اصلا حضرت رسول‌صلی الله علیه وآله را
ندیده بودند و بیشتر در  دوران عمر و عثمان و معاویه به دنیا آمده بودند.
یكصد و
سیزده تن از صحابه در  فتح سرزمین دمشق شركت جسته و یا به تدریج در آنجا سكونت
داشتند. این عده، در زمان  خلافت عمر و عثمان تا آغاز حكومت معاویه مرده بودند و در
زمان حادثه كربلا تنها  یازده تن از آنان زنده و در شام به سر می‌بردند و اینان
مردمانی بین هفتاد تا هشتاد  سال سن داشتند كه گوشه‌نشینی را اختیار كرده
بودند.(43)
حال این پرسش مطرح است  كه: چرا این صحابه در قبال حكومت یزید و قیام
امام حسین‌علیه السلام سكوت نمودند؟ و  یا كوفیان را كه تحت حكومت یزید بودند و در
كربلا حضور یافتند، منع نكردند؟ امثال  همین سكوت‌ها، باعث شد كه حداقل سی هزار نفر
در كربلا حضور یابند و خون پسر پیغمبر  خود را بریزند.
یاران امام‌علیه السلام
برای اینكه به سپاه مقابل اتمام حجت كنند  كه ما سپاهیان خاندان رسول گرامی
اسلام‌صلی الله علیه وآله هستیم، هركدام از اصحاب  خصوصا شهدای بنی‌هاشم كه به
میدان می‌آمدند، خود را معرفی می‌كردند. لذا امام  حسین‌علیه السلام در روز عاشورا
فرمود: امروز اذان را شبه پیامبر - حضرت علی  اكبرعلیه السلام - بگوید، این مردم
اگر نمی‌دانند، بدانند كه این صدا صدای رسول  الله‌صلی الله علیه وآله و گوینده آن
شبه مصطفی علیه السلام است. شاید ضمیر ناآگاه  و پلید آنها بیدار شود و خون پسر
فاطمه و علی‌علیهما السلام را نریزند؛ اما هزار  افسوس! جنایتكاران آنچه را كه
نباید بكنند، كردند.
آری، روز عاشورا، روز نماز و  دعا، روز مبارزه و حماسه و
دفاع از دین است، ظهر رسیده، وقت نماز آمده، باید موذن  اذان بگوید و آن هم علی
اكبر! امام شنیدن صدای دلنواز فرزندش را دوست دارد، مشتاق  است تا میوه دلش با آن
روح ملكوتی اذان بگوید.
صدای ربانی او در فضا طنین‌انداز  شده كه ملایكه آسمان
می‌شنوند و می‌گویند: ببینید علی اكبرعلیه السلام اذان  می‌گوید. اصحاب و بنی هاشم
صدای ملكوتی او را شنیدند، همه خوشحالند؛ چه اینكه شبه  رسول الله‌صلی الله علیه
وآله موذن است. زینب عقیله بنی هاشم هم خوشحال؛ چه اینكه  پاره تن برادرش اذان
می‌گوید؛ اما ای عاشق راستین! در این حال زینب‌علیها السلام  خوشحال است؛ ولی دل‌ها
بسوزد آن موقعی كه صدای «یا ابتاه! علیك منی السلام» علی  اكبرعلیه السلام بلند شد.
چه حالی داشت سید الشهداء و عمه سادات، زینب؟! راوی  می‌گوید: دیدم زنی را كه ناله
می‌زند و می‌گوید: ای میوه دلم! ای میوه دل برادرم! خودش را به روی بدن قطعه قطعه
حضرت علی اكبرعلیه السلام انداخت، امام او را بلند  كرد و به خیمه‌ها
برگردانید.(44)
جوانان عزیز! از فرهنگ نماز و اذان دور نباشیم. هرچه روح نماز و
اذان در جامعه ما استوار باشد، به همان اندازه ما از تهاجم فرهنگی  دشمن مصون و
محفوظ خواهیم ماند. ای جوانان! اذان بگویید، در هر كجا و در هر حالی كه  هستید، در
محیط كار و دانش، خیابان و بازار. فرقی ندارد و این یك افتخار است. حضرت  علی
اكبرعلیه السلام چنین عاشقی می‌خواهد.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی