تبلیغات
حضرت علی اکبر علیه السلام - حضرت علی اكبرعلیه السلام به سوی فرات‌
 
حضرت علی اکبر علیه السلام

حضرت علی اكبرعلیه السلام به سوی فرات‌

آب مایه حیات هر جانداری است كه به آن نیاز دارد، همان‌گونه كه خدای تعالی فرموده: «وجعلْنا من الْمآء كل شی‌ء حیا»؛(74) «حیات هر جانداری را از آب قران قرار دادیم».
خداوند تبارك و تعالی در این جهان، حیات و ادامه آن را برای هر موجود زنده‌ای وابسته به آن قرار داده؛ لذا آن را برای همه مباح نموده و فرموده است: «الناس شرع سواء فی الماء والكلاء»؛ «مردم در استفاده از آب و مرتع برابرند». تنها افراد پست عنصر و بی‌ریشه و لییم آن را از مردم باز می‌دارند، كسانی كه حیات انسانها برای آنان بی‌ارزش است.
در تاریخ زندگی پیامبران الهی و پیشوایان حق، منع استفاده از آب حتی از دشمنانشان وجود ندارد و این موضوع هرگز از كسی، كه بویی از شرافت و جوانمردی برده، شنیده نشده است.
در جنگ صفین، معاویه لعنه الله بر رودخانه مسلط گردید و آب را از لشكر امیرالمومنین‌علیه السلام منع نمود؛ در مقابل، چون رهبر سالكان و پیشوای عارفان علی بن ابی طالب‌علیه السلام آب را از آن ستمكاران ددمنش پس گرفت، آن را بر دوست و دشمن آزاد ساخت.
حضرت سید الشهداءعلیه السلام در مسیر حركت به سوی كربلا، حر و لشكر هزارنفره او را به همراه اسبانشان سیراب ساختند، در حالی كه آب، گرانبهاترین و كمیاب‌ترین چیزی بود كه در اختیار داشتند؛ اما روح قدسی و بخشش نبوی و ذات طیب و طاهر آن حضرت اجازه نداد در آن بیابان سوزان، از جود و بخشش حیاتی‌ترین ذخایرشان امتناع ورزد.
اینجاست كه مصداق «از كوزه برون همان تراود، كه در اوست» تحقق می‌یابد و همین گروه در آن صحرای خشك، كه جرعه‌ای آب به ارزش جان بود، از احسان و كرم امام حسین‌علیه السلام بهره‌مند گردیده و سیراب شده بودند، در صحرای كربلا، آن آب فراوان پرتلاطم و مواج را، كه خود از آن می‌نوشیدند، از خاندان محمدصلی الله علیه وآله دریغ داشتند.
چون پاسداران خیمه‌ها، از طرق معمول، راهی به طرف آب نداشتند و حكمت الهی نیز اجازه كرامت و اعجاز را نمی‌داد.
پای نهادن بر نیزه و شمشیر برای خاندان رسالت آسان‌تر بود تا روی برگرداندن از درمانده، تا چه رسد به خاندان خود عنایت و لطفی ننمایند. ما از رنج‌ها و سختی‌هایی كه مخدرات حرم دیده‌اند، بی‌خبریم. شدت تشنگی بر خاندان امامت به گونه‌ای بود كه اشرف مخلوقات و عزیزترین آنان نزد خدای تعالی و سید جوانان اهل بهشت در آتش تشنگی می‌سوخت. این است پستی و رذالت بنی امیه كه خاندان رسالت را از آب محروم ساخته و در آن صحرای سوزان، مانع آب نوشیدن آنان شدند، در حالی كه سیراب نمودن انسانی تشنه دارای اجری بزرگ است، حتی اگر به آب و آبادانی نزدیك باشد.
آری، علی اكبرعلیه السلام به این اجر و فضیلت عظیم دست یافت. در حدیث امام صادق‌علیه السلام آمده كه فرمود: در روز هشتم محرم، حضرت سید الشهداءعلیه السلام علی اكبرعلیه السلام را با سی سوار برای آوردن آب از فرات، به سوی دشمن فرستاد. آنان خود را به لشكر دشمن زدند و از جنگ خون‌بار هراسی نداشتند و پس از نبردی سخت، به فرات دست یافتند، مشك‌ها را پر كردند و به خیمه‌ها بازگشتند.
شبه پیامبر، علی اكبرعلیه السلام دوست داشت آب را زودتر از خود به تشنگان برسد و آماده بود حتی در این راه، جان خود را از دست بدهد؛ اما قطره‌ای از آب هدر نشود.(75)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی